Słownik etymologiczny języka polskiego/par

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

par, para, parowy, parowiec, parować, parny, parność, parzyć; oparzyć i inne złożenia; »parzę dla psów się zaparza«; parą nazywa się i »dusza zwierzęcia«, psia para to samo co ‘psia dusza’ (i u innych Słowian); opary, ‘mgły’, oparzeliska i o ‘ziemi oparzystej, t. j. nigdy nie marznącej’; prasłowiańskie; niema w lit., bo prus. pore pożyczka z naszej pary. Pień per-, p. przeć.