Słownik etymologiczny języka polskiego/palcat

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

palcat, ‘laska, pręt, kij’, z węg. palca (dalszy przypadek palcat do mianownika się dostał), poprzez Czechy; straszna to broń husytów 15. wieku; węg. z słowiańskiego (p. palec); por. harumpalcat.