Słownik etymologiczny języka polskiego/pąciec

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

pąciec, ‘przedział włosów na głowie’, pisane i ponciec, pądziec, pędziec (?), przestarzałe; ponta i pontka, w tem samem znaczeniu (w pamfletach z 17. wieku: »szwedzka ponta«, a »polska czupryna«); czes. pout i poutec to samo znaczy; przezwany od pąci, ‘drogi' (rodzaju męskiego !).