Słownik etymologiczny języka polskiego/otwierać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

otwierać, otwarty, otwartość; z wokalizacją o: otwór, otworzyć, otworzysty, p. wrzeć, zawierać; otworznie, ‘jawnie’, r. 1532; ponieważ zresztą przyimek brzmi tylko od- (odewrzeć), więc dzielimy mylnie, i mimowoli powstaje nowe niby o-twor, a t wstawiamy np. i w roztwarty, roztwierać, roztworzyć, zamiast rozwarty, rozwierać, rozworzyć, mieszając je z roztworem (‘rozczynem'), roz-tworzyć itd., a podobnie i zatwierać, zatworzyć, zamiast zawierać. W biblji pisano mylnie odtworzyć zamiast otworzyć, odtwarza zamiast otwarza, a jest i odworzyć (tamże).