Słownik etymologiczny języka polskiego/opięć

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

opięć, ‘znowu’, częste w psałterzu i biblji, wychodzi w ciągu 16. wieku z użycia (jest jeszcze u Opeca); w biblji znaczy i ‘ale’, »a opięć«, »ale opięć«, »i opięć«-, czeskie opiet, ‘znowu’, opietowati, ‘powtarzać’, rus. opiat', wozpiatit’ ‘przeszkodzić’, cerk. opęt’, wŭspęt’, wŭspętiti, ‘przeszkodzić’, serb. opet, opetowati, ‘powtarzać’; prasłowo; lit. atpent(i), apent(ais), ‘znowu’; p. pięta; złożenie w rodzaju oburącz.