Słownik etymologiczny języka polskiego/okuń
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
okuń, ryba, prasłowiańska nazwa, od wyłupiastego oka(?); nazywają go i ślipakiem, a naszemu »gapić się« odpowiada czeskie »okunie łowić«; może w okunić się Polikarpowem (około r. 1450): »niewiem gdzie się okuni«, jeśli to nie od o-kunić, ‘odziać się w futro kunie’(?).
