Słownik etymologiczny języka polskiego/oksza
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
oksza, ‘siekiera’; Okszyc, ‘co do herbu Okszy (por. Topór) należy’; w 14. wieku przejęte, około 1500 r. jeszcze ogólne, później ginie; z niem. prasłowa Axt, co pokrewne z łac. ascia, grec. aksinē, ‘siekiera’; -t w Axt późne.