Słownik etymologiczny języka polskiego/noc

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

noc, nocować, nocny; nocnice, ‘zmory’; nocnik, ‘wałęsający się po nocy’ (rzeczowniki na -ik stale osobowe: grzesznik, dzwonnik); nocleg i noclegowisko; północ, północny; prasłowo; c z kt: lit. naktis, ‘noc’, ind. nakti-, grec. nyks, nyktos, łac. nox, noctis, niem. Nacht. U wszystkich Słowian tak samo: cerk. noszt', rus. nocz, czes. noc, noczni (z mylnem cz).