Słownik etymologiczny języka polskiego/na

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

na, przyimek; z przyrostkiem -d: nad (jak po: pod; za: zad; prze: przed); przy stopniowaniu przymiotnika na, nad, naj: nawięcszy, dziś największy (od 16. wieku); jeszcze u Reja, nietylko w 15. wieku, nanadwysze i nadna(j)wysze; tak samo u wszystkich Słowian, na, naj, nar (z na-że). Częste w złożeniach z na- i nad-. W litewskiem nuo ma znaczenie odmienne: ‘z’, nie ‘na’, prus. no, ‘na’; w lit. jako doczepek, rankos-na, ‘do rąk’ (nad tam niema); awest. grec. goc. ana, niem. an.