Słownik etymologiczny języka polskiego/nęcić

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

nęcić, przynęta, nęcisko; ponętny, wnęcić się; postać oboczna z u: nucić, ponuta, nadzwyczaj rzadka; czes. nutiti (może z niego Wujkowe nuci, ‘przymusza’?) wyłącznie o ‘przymusie’; dla ‘przynęty’ u innych Słowian nada (wnada, prinada; serb. ponuda). Por. nędza.