Słownik etymologiczny języka polskiego/musułbas

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

musułbas, u Potockiego i i., muzułbas, ‘płótno liche tureckie’, dosłownie: ‘płótno (besz) z Mosułu (nad Tygrysem)’, skąd i nazwa muślinu (franc. mousselin). Ale muzułman tylko przypadkiem owe muzul- przypomina; arabska to nazwa ‘Bogu oddanych’, ‘wiernych’, u Słowian już od 15. wieku zniekształcana, bo z musulmanin robią musromanin, a dwa m rozpodobniają w b-m: busurman, basroman, bosurman, z czego u nas wkońcu bisurman (w polskim Janczarze około 1520 r. są już te postaci); podobnie rus. bachrama, ‘frędzle’, z tur. machrama (nasze machram, ‘chustka’).