Słownik etymologiczny języka polskiego/mrugać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

mrugać, mrugnąć, powstało przestawką z mŭrg-, rus. morgat' i murgat'; lit. mirgēti, 'błyszczeć, migać przed oczami', z wokalizacja a (o): margas, 'pstry', z półgłoskową: murgai, 'widma': nord. myrkr, 'ciemny', miorkue, 'ciemność', od wokalizacji e. Z tym pniem można łączyć wszelakie słowa czeskie, słowieńskie, ruskie o 'drobnym deszczu, śniegu', o 'gęstem' (czes. mrholiti = słowień. mrgolēti, 'roić, mrowić się'), przyczem i ch zamiast g (por. u nas ch zamiast k w mierzch), rus. moroch, o 'deszczu', słowień. mrszeti, o 'śniegu'. U nas narzeczowo i mrygać; mrużek, nazwa zabawy.