Słownik etymologiczny języka polskiego/mowa

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

mowa, mówić, mówca, mowny, mownica; przemawiać; odmowa, przymówka, zamówiony; p. niemowlę. Prasłowiańskie, ale tylko u nas i u Czechów powszednie dla ‘mowy’. W 14. a i w 15. wieku mołwa, mołwić (po psałterzach); cerk. młwa, o ‘burzliwym gwarze’; u nas z *mŭlwa, *mełwa, powstało; u Czechów, z ich przestawką; mluwiti; na Rusi ocalało moł z mołwit w przytaczaniu cudzych słów. Brak go w literwszyźnie. I inne słowa przechodzą od ‘gwaru, wrzasku’, do spokojnego ‘mówienia’; por. goworit’.