Słownik etymologiczny języka polskiego/mogiła

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

mogiła, ‘większy nasyp nad grobem, kopiec’, od rzeczownika *mogy, a ten od pnia mog-, ‘silny’ (p. móc); częste w nazwach miejscowych: Mogiła, Mogilno, itd.; mogiłki; obca tegoż nazwa kurhan, przez Ukrainę z tureckiego kurgan, ‘twierdza’, tj. ‘warownia ziemna’. To samo słowo tkwi w rumuńskiej nazwie gór i pagórków, Magura, co z »wołoskimi« pasterzami do Karpat i na Spisz dotarła. Z pogańskiego kultu zmarłych; tak samo u wszystkich Słowian; serb. przestawione w gomila.