Słownik etymologiczny języka polskiego/mimo

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

mimo, ‘obok’, przysłówek (»mimo idąc«) i przyimek (»mimo to«), nierzadki we złożeniach: mimojazdą, mimochodem, mimowolnie, mimowiednie; następstwo dwu m raziło, więc w 16. i 17. wieku rozpodobniano je w imo (imojazdą, imoń, ‘mimo niego’), nierównie rzadziej w nimo. P. minąć. Prasłowiańskie; wszędzie tak samo.