Słownik etymologiczny języka polskiego/malik

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

malik, ‘gwiżdż’ (Stanko r. 1472), u Bułgarów ‘skrzatek’, u Słowieńców toż (i ‘bałwan’; malicz ‘djabeł’); u nas od 17. wieku o koniu malikowatym, t. j. ‘z zapadłym grzbietem’; u kogo zdechnie, trzy dziewięci, wedle Haura r. 1670, siedm koni, wedle innych, po nim wyzdycha, — a więc ‘fatalny’, co i na ludzi i dnie przenoszono. Istota to dawnej mitologji albo powiary; od mały, dla drobnego kształtu (?), jak wszelkie krasnoludki, koboldy.