Słownik etymologiczny języka polskiego/machlować

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

machlować, ‘oszukiwać, szachrować’; machlarz, machlerz (machlarstwo, machlerstwo), częste szczególniej w 17. wieku, zachowały i pierwotne znaczenie ‘faktora, stręczyciela’ (franc. maquereau, ‘stręczyciel’, maquerellage), co uwijali się szczególniej w Gdańsku przy handlu zbożowym (por. Klonowica, Paska i i.). Z dolnoniem. makeln, mäkeln, od machen, ‘czynić’, Makler, Mäkler (mecheler w 15. wieku i w górnoniem.).