Słownik etymologiczny języka polskiego/kitajka
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() |
kitajka, ‘tafta, materja jedwabna’, »kitaj z bawełny glancowanej«; z rus. kitajka, ‘nankin’, od tureckiej nazwy Chin (Kitaj, wedle zdobywców Chin, Tunguzów, Ketajami zwanych, Kataj u Marka Polo), skąd materje te pochodzą.