Słownik etymologiczny języka polskiego/kita
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() |
kita, kitka, u myśliwych ‘ogon lisa’, na Bałkanie ‘bukiet’, ‘pióropusz, czub (hełmu)’, serb. kitina, to samo co nasze okiść; len na kity mierzono (stąd średniowieczne łacińskie cuta, niem. Kute?); niem. stare scoub, ‘snop, wiązka słomy’, islandzkie skufr, ‘wisiorek’.