Słownik etymologiczny języka polskiego/ispina

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

ispina, u Haura: »upusty stawowe chróstem, ispiną albo dębiną młodocianą opleść«; ‘to, co na ispach, namułach, rośnie’ (?); od isep, ispu, u nas tylko w nazwach miejscowych, Isep, u Czechów jesep, ‘szutrowisko’, cerk. isĭpĭn (z iz-sep, ‘nasyp’). Jest to Isep jedynym niemal przykładem zachowanego nagłosowego i przyimka iz, co jeszcze jest w nazwie Izgórsk 1104 r. (w 13. wieku już Zgórsk), a może i w istyk, toż co ‘styk u pługa’, »wykalać istykiem«, Potocki (iztykać)', iz zresztą na całym Zachodzie tylko z dało.