Słownik etymologiczny języka polskiego/halka

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

halka, ‘spodnica’, wyraz niedawny dla ‘dessous’, z polskiem h- zamiast ch-, serb. chalja, chalna, ‘spodnica’, chalica, ‘spodniczka’; bułg. chalija, ‘dywan’, chalina, ‘suknia wierzchnia’, słowień. chalja; u Czechów halena i halina, ‘spodniczka’; wszystko wywodzą z tur. chali, ‘dywan’. Słownik Warszawski podaje, widocznie na podstawie tradycji miejscowej, że nazwa poszła od Halki, bohaterki opery Moniuszkowej; Karłowicz, co to mógł dobrze wiedzieć, milczy; wywodzi słowo, jako narzeczowe, od hał, chał, ‘łachmanów’; dalsze wywody, z rumuń. chajna, ‘suknia’, czy z dawnego niem. haljan, ‘okrywać’ (p. hala), mylne.