Słownik etymologiczny języka polskiego/hala
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
hala, ‘pastwisko w górach’, ‘góry’, Podhale, Podhalanie, halny (wiatr), czes., zamiast pols. gola, z dziwnem a; jeszcze u Kmity (1584) »z goł«, ‘z hal’; p. galić.
hala, wykrzyknik, hola, halala i hulala (u myśliwych). Jest i trzecie, nowe, hala, z niem. prasłowa Halle, od ‘ukrywać’, hal- : hel-, jak łac. cella, ‘cela’, od celare, ‘ukrywać’, więc ‘kryjówka’.