Słownik etymologiczny języka polskiego/graty
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
graty, grat, ‘sprzęty’, ‘rupiecie’, z prawa miejskiego, co wyprawę panny gieradą (z niem. Gerade) zwało; »po śmierci mieszczki wszystek grat i szczebrzuch do męża i dzieci przysłusza«; i w Niemczech Gerade na Geräth, ‘narzędzie’ i ‘wyprawa’, przeszło, bez kpiącego znaczenia; od Rath.