Słownik etymologiczny języka polskiego/grąd

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

grąd (pisany: grond, grund i najmylniej z gruntem mieszany); prapolskie; oznacza ‘wyniosłość na mokradlniach’, od 16. wieku we wszelkich aktach granicznych co raz wymieniane; w literaturze u Krescentyna i innych; »siano grądowe« (‘nie z mokradlni, lecz z suchego wzgórza’), grądowina; grądzik; tłumaczy i ‘wyspę’, np.: »na ostrowiech albo na grządziech(!!) między wodami«, u tegoż Krescentyna (1549 r.). Od ‘wzniesienia’ nazwano i ‘piersi’ grędziami (pospolite na Rusi i Bałkanie: grud’, grudnoj), u nas zapomniane, ale biblja je zna dobrze, o grędzi, ‘mostku cielęcym’, nieraz prawi.