Słownik etymologiczny języka polskiego/gnida

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

gnida, ‘wesz’, prasłowo (u Serbów i gnjida, z stałem u nich niepierwotnem j), niem. Nisse, dawne hnitu, grec. konis (2. przyp. konidos), łac. lens, lendis, lit. glinda (łotew. gnida, pożyczka słow.?). Wywodzą je dalej z grec. knidē, ‘pokrzywa’ (i u nas gnidą rodzaj pokrzywy, ‘żagawkę’, przezywano), knidzō, ‘drapię’, lit. knisti, ‘ryć’, ale to niepewne.