Słownik etymologiczny języka polskiego/gnić

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

gnić, gnicie, gnilec, ‘szkorbut’, gniłki i o ‘ruderach’, zgniły, zgnilizna, nadgniłość, wygnić; zgniłki, rok 1472 gniłki; prasłowiańskie; p. gnój, gniew. Tak samo u wszystkich Słowian: cerk. gniti, gniją, gnił, ‘leniwy’, u Serbów z wtórnem j, co nic nie znaczy, gnjiti, gniiliti; czes. hniti.