Słownik etymologiczny języka polskiego/glut
Wygląd
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
glut, glot, glotka (po odpadnięciu g-, lotka), ‘śrut najgrubszy’, ‘siekaniec ołowiu’; przeniesione na wszelkie ‘sople, smarkle, knoty (narastające na łojówce)’; z niem. Gelöthe, o ‘siekanym ołowiu’ (Loth, ‘ołów’).