Słownik etymologiczny języka polskiego/gleń
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
gleń, ‘kromka chleba’, glanek i glonek, obok tego i gielnik w narzeczach (zapisane już w 16. w.). Pień gŭl-, dalej nieznany, może w lit. gulti, ‘leżeć’ (prasłowo, powtarza się w grec. itd.) istniejący, ale raczej niem. Knäuel z Kläuel, Kugel z Klugel, Klotz, grec. glytos, ‘okrągłość’.
