Słownik etymologiczny języka polskiego/forgocz

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

forgocz, ‘uwięź konia’, ‘pobocz’; »stoi Turek na forgoczy«, »stały na forgoczach konie«, »wiąże kandybę na forgoczu« (rodz. męski, poprawny), z węg., jak i czes. farkasz, ‘rzemień podogonny’.