Słownik etymologiczny języka polskiego/dołman
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
Data wyd. | 1927 |
Miejsce wyd. | Kraków |
Źródło | Skany na Commons |
Indeks stron | |
![]() |
dołman, dawniej dołoman i dołoma, dolman, ‘suknia wierzchnia’, ‘płaszcz’, z węg. dolmány, co się po całej Europie rozeszło; w 17. w. tak nazywali dawniejszą ‘kurtę’; węg. z tureck. dolama(n), ‘ubiór janiczarów’, bułg. i serb. dolama, ‘długa suknia’.