Słownik etymologiczny języka polskiego/cienki

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

cienki (cieńki), cienko, wycieńczyć, cienkusz, cieniutki, i liczne inne zdrobniałe, ale cienki samo już takiem było. Prasłowo; na Rusi z twardą półgłoską, tonkij (różnica taka bynajmniej nie wyjątkowa); cerk. tĭnŭk (ale pierwotne tĭn- jeszcze w is-tĭn-iti, ‘ścieńczyć’, tĭnost’, ‘cienkość’), słowień. teniti, ‘rozcieńczać’, serb. tanak, czes. tenký. Lit. tenwas, tęwas, ‘cienki’, indyj. tanu- i tanuka- (‘cienki’), ‘drobny’, grec. tanaos, ‘rozciągły’, łac. tenuis, ‘cienki’, niem. dünn: do *tinō, ‘rozciągam’; p. cięciwa.