Słownik etymologiczny języka polskiego/ciężki

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

ciężki, ciężka, ‘brzemienna’, ciężyć, ciężar, ciężarna, ciężarowy, ciężkość, uciążliwy; prasłowo; cerk. tężĭk, tężest’, tężawa, tęgost’, ‘ciężar’, czes. tieżký, tíż, tíhota, ‘ciężar’ (tężar’ albo tężak u innych Słowian znaczy ‘robotnika’ tylko, nie ‘brzemię’, jak u nas), rus. tiażkij, tiażołyj (u dzisiejszych pisarzy i ludowe cze- lub cziżołyj), tiaga (‘waga ziemi’ w bylinach), tiagota, ‘ciężar’. Co do pnia, p. ciąg; z samem ciężki (cerk. otęg-cziti, ‘ociężyć’; od tego tęg- z przyrostkiem -ĭk, tężĭk) por. lit. tingus, ting(ē)ti, o ‘ociężałych’, ‘leniach’, duńskie tung, ‘ciężki’. Dawniej: »nie byłem ciężek«.