Słownik etymologiczny języka polskiego/chwinić

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

chwinić, tylko u Wielkopolaka H. Powodowskiego, ‘mruczeć’, chwiniąc, ‘mrucząc’; porównałbym z serb. chiniti, ‘udawać’, ‘oszukiwać’, chimba, ‘oszustwo’, słowień. chiniti se, ‘udawać’, rus. chinit’, ‘łajać’; chw- zamiast ch- a i naturalnie z y, więc chwinić z chinić, a to z chynić.