Słownik etymologiczny języka polskiego/cholewa

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

cholewa, cholewka, »palić lub smalić cholewki«, ‘umizgać się’; tylko u nas, Łużyczan i na Rusi; od pnia chol-, ‘wdziewać’, od którego rus. chołosznie, ‘spodnie’ (z czego węg. harisnya, ‘pończocha’, u Seklerów ‘spodnie wełniane’), na Bałkanie chlacza (serb., ‘pończocha’, chlacze, ‘spodnie’, z pierwotnego *chol-kja, przenigdy z łac. calcia, ‘obuwie’, franc, chausse); rus. chołosznie i u nas w 17. wieku, z rus. -oło-, jak w chołodziec litewski Pana Tadeusza; z tem choł- we związku może rus. choliť , ‘pieścić’, wycholit’ , ‘wypiastować’ (z czem mylnie łączą naszego pachołka, p.), niby ‘otulać opieką’, ‘ogarniać’.