Słownik etymologiczny języka polskiego/chłop

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

chłop, zdrobniałe chłoś, chłopię, chłopiec; chłopka; nazwa pierwotna ‘niewolnika, zakupionego albo jeńca’ (chłopiec i chłopię, jak zawsze, i o ‘maleństwie’, bo dla ‘dziatwy’ i ‘sług’ są nazwy spólne). Przestawka z *chołp- (p. pa-choł), rus. chołop, czes. chlap — ‘najniższy stopień społeczny’. To samo co niem. skalks (dziś Schalk, ‘wiła’, z pierwotnego ‘sługa’, por. Marschall, ‘koniuch’), tylko przyrostek odmienny: u nas -p, u Niemców -k; pień skel- o ‘opłacie’ (?), prus. skelants, ‘winny’, lit. skoła, ‘wina’, ‘dług’, skelēti, ‘być dłużnym’, goc. skulan, w tem samem znaczeniu, skula, ‘dłużnik’, bo za dług stawał się wolny chłopem, chłopiał; niem. Schuld.