Słownik etymologiczny języka polskiego/bursa

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

bursa, ‘konwikt’, z łac. bursa, niem. Börse, ‘sakiewka’; bursować, ‘być żakiem’ (w bursie), u nas już zapomniane, używane w 16. wieku (a na Litwie bursawoti do dziś) dla ‘łotrowania’, ‘zbytkowania’, bursownik, litew. bursauninkas, ‘rozpustnik’. Z grec. byrsā, ‘skóra’, ‘wór’, ‘sakiewka’, ‘opłata’, przeszło na nazwanie ‘spółki’, ‘giełdy’, niem. Börse, stąd franc. bourse, rusk. birża, a dalej i niem. Bursch (ze wszelkiemi urobieniami, burszowski), co oznaczało od 15.—17. wieku ‘rotę’, ‘spółkę’, zanim przeszło na osobę, należącą do niej, por. fraucymer.