Słownik etymologiczny języka polskiego/bursa
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
bursa, ‘konwikt’, z łac. bursa, niem. Börse, ‘sakiewka’; bursować, ‘być żakiem’ (w bursie), u nas już zapomniane, używane w 16. wieku (a na Litwie bursawoti do dziś) dla ‘łotrowania’, ‘zbytkowania’, bursownik, litew. bursauninkas, ‘rozpustnik’. Z grec. byrsā, ‘skóra’, ‘wór’, ‘sakiewka’, ‘opłata’, przeszło na nazwanie ‘spółki’, ‘giełdy’, niem. Börse, stąd franc. bourse, rusk. birża, a dalej i niem. Bursch (ze wszelkiemi urobieniami, burszowski), co oznaczało od 15.—17. wieku ‘rotę’, ‘spółkę’, zanim przeszło na osobę, należącą do niej, por. fraucymer.
