Słownik etymologiczny języka polskiego/brynda

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

brynda, u nas zupełnie zapomniane (w 16. wieku w prawie miejskiem mówią o bryndach, ‘kosztownych strojach niewieścich’); tem bardziej (od nas) rozrosło się na Małej i Białej Rusi i na Litwie, o ‘strojach’ i ‘strojeniu się’, »baba się brynduje«, ‘stroi’, perebrynduwaty; w czeskiem brynda tylko o ‘lurze’, ‘podłym napoju’; na Białej Rusi i o ‘włóczędze’; małorus. bryndy byty, toż samo znaczy, ale bryndyk, ‘elegant’.