Słownik etymologiczny języka polskiego/brlok

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

brlok, brlokowaty, o ‘oczach zezowych’, w 16. w.; tak samo czesk. brlooký, brlawý, brlozubý, ‘z krzywemi zębami’, słowień. brlaw, ‘zez’; u Serbów przeniesione na rozum: brlaw, ‘tępy’, ‘głupi’. »Oczy rozokie i brlokowate», r. 1535; brlok, przezwisko z r. 1412. Urobione od brl-; por. barłóg z odmiennem następstwem płynnej.