Słownik etymologiczny języka polskiego/barłóg

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

barłóg, r. 1500 barłogo (albo świnie koryto, kob), rodzaju żeńskiego na Rusi: bierłoga, mierłoga; prasłowo, u wszystkich Słowian to samo, głównie o barłogu niedźwiedzim (węg. medve barlaga, r. 1463, ad speluncam porloga, 1357, już r. 1467 barlang, z tego dziś ballang), jak i o ‘podściółce, mierzwie’. Urobione przyrostkiem -og od *barła, ‘mierzwy’. Narzeczowe bardlić, ‘mierzwić’. W psałterzu: »w barłodzech«.