Słownik etymologiczny języka polskiego/bisurman

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bisurman, bisurmaństwo, z mnóstwem odmianek, basurman (w Janczarze polskim bubromani(!) »wykłada się wyborni ludzie w wierze«; inne rękopisy: muzurmani, bursormani, bursomani); z arab. turec. müsulmān, muslimīn, ‘wyznawcy islamu, poddania się woli Bożej’. Zamiana m- w b-, t. j. rozpodobnienie (stałe; tak samo starorus. Bochmet z Mohamed), polega na narzeczu tureckiem, jak i wymiana pierwotnego l na r w staroczes. Besermene.