Słownik etymologiczny języka polskiego/bezoar

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

bezoar, »Bezoarem zowiemy łzy jelenia, skoro połknąwszy węża, płacze, wlazszy gdzie w jezioro«, »Jako bezoar ciału ludzkiemu pomaga«, Potocki; Falimirz (r. 1535) zowie go bezaar albo sirotka, ‘pory’, p. środa; do leków wprowadzili Arabowie wydzieliny gładkie, okrągławe, o smaku ostrym, wonne w paleniu, co się tworzą w kiszkach kozła azjatyckiego, arabs. bā(di) zahr; europejskie, franc. bezoard.