Słownik etymologiczny języka polskiego/bek

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

bek, beczeć, beknąć, beksa (wedle imion osobowych, jak Jaksa, por. płaksa), bekowisko (jelenie podczas rui); prasłowo, dźwiękonaśladowcze; u wszystkich Słowian o beku owiec, bekati; bē- tak samo o owcach i w łac., greck., niem. (nordyjskie bekra, ‘beczeć’, bekri, baran).