Słownik etymologiczny języka polskiego/bednia

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

bednia, ‘kubeł’, ogólne tylko w bednarzu; pożyczka, jak i putnia (to nowa), z niem. dawnego budin, putin, dzisiaj Bütte, Büten (a te z łac. butina), ‘kufa, kubeł’; serb. badań, słowień. bedenj, czes. bedna, ‘skrzynia’, rus. bodńa, a bodnar przestawili w bondar, stąd słynna w pieśni ludowej bondariwna.