Słownik etymologiczny języka polskiego/błona

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

błona, błonka, błoniasty, błoniarz, ‘szklarz’ (od błon okiennych), błonie, ‘płaszczyzna’, ‘łąka’, błoniawa (por. biel, ‘warstwa biaława pod korą’ i ‘polana’, ‘bagno’); w obu znaczeniach prasłowo; rusk. bołoń, ‘biel (drzewna)’, i bołonje, obołoń, ‘niziny wystawione na powódź’, czesk. blána, ‘skórka’, ‘biel’, i blana, ‘pastwisko’, ‘łąka’; postać pierwotna *bolna, lit. bałnas, ‘biały’. P. biały, por. błoto.