Słownik etymologiczny języka polskiego/bławatek

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

bławatek, ‘chaber, modrak’, już w 15. w. bławat i bławacz; bławaty, ‘tkanina jedwabna’ (pierwotnie niebieski kolor w niej przeważał), »materje bławatne«, bławatnik, »chodzić bławatno«, ‘w jedwabiu’; wszystko od bławy, z niem. blau; bława albo obłoczna maść, ‘błękitna farba’, 1564 r.; od nas na całą Ruś. Samo blau niem. łączą z łac. flavus, ‘żółty’; nazwy farb, jak drzew, łatwo się mieszają.