Słownik etymologiczny języka polskiego/będę

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

będę, tworzy czas przyszły do: jestem, więc będący, ‘przyszły’ w kazaniach świętokrzyskich, biblji; »będący potomkowie« stale w biblji; ale będąc zajęło już oddawna miejsce imiesłowu teraźniejszego, dawnego sąc (np. »sąc dziecięciem«, »karan sąc« biblja, jak czes. jsouc; ale to nie czechizm). Jak od ja-ć, ja-dę, od i-ć, i-dę, tak od by-ć, *by-dę; miejsce tegoż zajęło bę-dę (z tą samą wymianą y: ą, ę, jak w łyko: łączę); prasłowiańskie, wszędzie tak samo: rus. budu i t. d.