Słownik etymologiczny języka polskiego/łodyga
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Artykuł w Wikipedii
| |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łodyga, ‘pień, badyl’, polska nazwa ‘kotu’; ocalała jako taka w rus. łodyga, ‘kostka’ i ‘gra w kostki’, łodyżnik, ‘kostera’; -yga przyrostek, jak w cerk. krkyga, kniga itp.; czy od łodzi?
