Słownik etymologiczny języka polskiego/łałok
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Słownik etymologiczny języka polskiego |
| Wydawca | Krakowska Spółka Wydawnicza |
| Data wyd. | 1927 |
| Miejsce wyd. | Kraków |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
 Strona w Wikisłowniku
| |
łałok, ‘podgardle wołu’, cerk. łałok i łałoka, ‘podniebienie’, toż u innych Słowian; na Rusi mylne łałki, ‘dziąsła’, zamiast łałoki; czes. laloch, lalouch, lalok (i u koguta, u ucha); zdwojenie do łokać (p.).
