Rada od szczurów złożona

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Wojciech Jakubowski
Tytuł Rada od szczurów złożona
Rozdział Bajka o kocie i myszach
Pochodzenie Biernata z Lublina Ezop
Redaktor Ignacy Chrzanowski
Data wydania 1910
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)

Cały zbiór

Indeks stron

3. Rada od szczurów złożona.

Kot myszobój wszystkie szczury
Tak obrócił w konfitury
I tak całe zniosł ich plemię,
Jakby je zagrzebał w ziemię.
Mało co się w murach kryje,
Czwartym z intrat groszem żyje;
Myszoboja ta hołota
Za dyabla ma, nie za kota.
Więc raz ten kot zagorzały,
Gdy po dachach w ogniu cały
Szuka żony, tegoż czasu
Gdy zażywa z nią szabasu,
Pozostała szczurów rada
Kapitułę w kącie składa,
A w nagłej bardzo potrzebie,
Jakby kuta pozbyć z siebie;
Mąż roztropny, dziekan szczurzy,

Zdanie swoje tak wynurzy:
Że najzdrowsza jest robota
Dać dzwonek do szyi kota,
Bo tak gdy się czaić będzie,
Każdy go posłyszy wszędzie
I do nory zemknie sobie;
Niemasz lepszych rad w tej dobie!
„Zgoda, mospanie dziekanie,
„Nie zdrowszego nad to zdanie:
„Lecz któż dzwonek przypiąć zdoła?“
„Ja nie pójdę!“ — jeden woła,
„Byłbym głupi!“ — rzecze drugi;
Tak dalece, że niedługi
Sejm spełzł szczurzy bez korzyści.
O! jak się to często iści
W kapitułach zakonniczych,
Często nawet w kanoniczych:
Już nie z szczurów ta się składa,
A na niczym kończy rada;
Dwory same tak sejmują,
W poradników obfitują;
Jak przyjdzie do wykonania,
Każdy się od niego schrania!

W. Jakubowski.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Wojciech Jakubowski.