Poezyje Ks. Karola Antoniewicza (1861)/Kolęda

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Karol Antoniewicz
Tytuł Poezyje
Data wydania 1861
Drukarz Drukarnia „Czasu“
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Kolenda.


Usnąłeś, Jezu, na Maryi łonie,
I my cię także już pożegnamy;
Twojéj się wszyscy oddając obronie
Do pracy naszéj wesoło wracamy.

Ciebie żegnamy, o niepokalana
Panno, coś światu Jezusa wydała;
Tyś odtąd matka nam ukochana,
Tyś opiekunką naszą została.

Żegnamy ciebie, starcze, co przy żłobie
Strzeżesz Maryi, Jezusa małego.
Święty Józefie, w każdéj życia dobie,
Chciejże być stróżem i serca naszego.


Sercem dziecinném ciebie wychwalamy,
Bośmy się z tobą dzisiaj dziećmi stali;
Choć się od żłóbka twego oddalamy,
Daj, byśmy sercem przy tobie zostali.

Wszakże twoimi my towarzyszami,
Żyć i umierać chcemy dla twéj chwały;
Jeżeli tylko ty zostaniesz z nami,
Nic nie pomoże przeciw nam świat cały.


∗             ∗


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Karol Antoniewicz.